سنگ نوشته های باستانی خوانسار

*********

قدیمیترین آثار ثبت شده از انسان در ایران

شکار- نمایش نقش دو مرد سوار بر دو اسب، با نیزه‌ای به دنبال یك گوزن

محوطه شکار
قدمت سنگ نوشته ها حداقل 7 هزار سال پیش , در برخی کتب تا 40 هزار سال هم تخمین زده شده

مسیر این موزه های طبیعی از خوانسار شروع و بعد از آن گلپایگان و خمین می باشد

این سنگ نوشته ها در زمانهای مختلف حکاکی شده اند که شاید فاصله بین قدیمیترین تا جدیدترین آنها چندین هزار سال باشد

این اشکال اولین رسم الخط ایرانیان می باشد

متاسفانه این منطقه هم بر اثر عوامل طبیعی در حال نابودی می باشد
بازدید از منطقه تاریخی

88/8/28

به مناسبت درگذشت استاد موسیقی ایران پرویز مشکاتیان

** تصنیف زیبای قاصدک ساخته زنده یاد مشکاتیان با صدای استاد **

شعر قاصدک : با صدای زنده یاد اخوان ثالث ،

ساري گلين ساخته استاد حسين عليزاده



زاگرس اثر اردوان كامكار


رسواي زمانه با صداي عليرضا قرباني

خانه ام ابری است

یکسره روی زمین ابری است با آن

از فراز گردنه خرد و خراب و مست

باد می پیچد

یکسره دنیا خراب از اوست

و حواس من

آی نی زن که تو را آوای نی برده است دور از ره٬ کجائی؟

خانه ام ابری است اما

ابر بارانش گرفته است

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم

من به روی آفتابم

می برم در ساحت دریا نظاره

و همه دنیا خراب و خرد از باد است

و به ره نی زن که دایم می نوازد نی٬ در این دنیای ابر اندود

راه خود را دارد اندر پیش

---<< شعر بالا سروده نیما یوشیج را با اجرای کامکارها مشاهده کنید >>---

خواستم وبلاگ رو آپ کنم اما چیز خاصی برا گفتن ندارم

اینم یک رباعی از خیام بی هیچ بهانه ای

ای کاش که جای آرمیدن بودی

یا این ره دور را رسیدن بودی

کاش از پی صد هزار سال از دل خاک

چون سبزه امید بر دمیدن بودی

گفت سعدی صبر کن یا سیم زر ده یا گریز

عشق را یا مال باید یا صبوری یا سفر

تا توانی مده از کف به بهار ای ساقی

لب جوی و لب جام و لب یار ای ساقی

یک نظر مستانه کردی عاقبت

عقل را دیوانه کردی عاقبت

با غم خود آشنا کردی مرا

از خودم بیگانه کردی عاقبت

در دل من گنج خود کردی نهان

جای در ویرانه کردی عاقبت

سوختی در شمع رویت جان من

چاره ی پروانه کردی عاقبت

قطره ی اشک مرا کردی قبول

قطره را دردانه کردی عاقبت

کردی اندر کل موجودات سیر

جان من کاشانه کردی عاقبت

زلف را کردی پریشان خلق را

خانمان ویرانه کردی عاقبت

مو به مو را جای دلها ساختی

مو به دلها شانه کردی عاقبت

در دهان خلق افکندی مرا

فیض را افسانه کردی عاقبت