خواستم وبلاگ رو آپ کنم اما چیز خاصی برا گفتن ندارم
اینم یک رباعی از خیام بی هیچ بهانه ای
ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
ای کاش
پاسخ دادنحذفدر دیده به جای خواب، آب است مرا...
پاسخ دادنحذفآنچه می خواهیم نیستیم آنچه هستیم را نمی خواهیم
پاسخ دادنحذفآنچه دوست داریم را نداریم و آنچه داریم را دوست نداریم
فلسفه یک انسان........
عالی بووووود استادجمال!!!!
Elahe.A